Veerle Sonck – Ontvanger van een donornier
Geef LevenIk ben Veerle Sonck, 51 jaar (volgende maand 52) en woon in Ninove.
Op mijn 31ste werd bij mij een erfelijke nierziekte vastgesteld nl. Polycystische nieren. Ik had toen nog een nierfunctie van 80%. Gedurende11 jaar heb ik door middel van dieet en goeie opvolging door mijn nefroloog mijn nieren kunnen “sparen” . Tot er er in juni 2015 nog een resterende nierfunctie van ongeveer 10% was.
Ik moest aan de dialyse, eerst hemodialyse in een dialysecentrum en dan peritoreale dialyse thuis. Er volgden talloze onderzoeken om me op de wachtlijst voor niertransplantatie te zetten. Gedurende 15 maanden was ik dialyse-patiënte. De hemodialyse was een ramp. 3x per week gedurende 4u aan een toestel gekluisterd, een dieet en max 1l water per dag. Na een dialyse-sessie was ik gewoon kapot, de dagen tussen de dialyses was ik wel heel goed. Ik werkte toen ook maar halftijds. De pd was een ware opluchting, deze deed ik gewoon dagelijks ’s nachts thuis en was minder belastend. Enig minpuntje, gedurende 8u kon ik niet uit bed.
Op 22 augustus 2016 volgde rond 19u ’s avonds een telefoontje van Eurotransplant. Ik had elke dag mijn gsm bij me, behalve die dag. We waren aan zee bij vrienden en ik was snel frietjes gaan halen. De gsm lag dus bij hun thuis. Toen ik terug kwam geladen met frietjes van de frituur, zei mijn zoon Niels dat ik een oproep had en ik meteen moest terugbellen. Hij wist al hoe laat het was. Ik belde terug en kreeg Eurotransplant aan de lijn, er was een donornier voor mij en ik moest voor middernacht in het UZGent zijn. Een rollercoaster van emoties, huilen van contentement maar ook een stilte tijdens de rit naar daar. Die nacht werden er nog bijkomende testen gedaan en op 23 augustus 2016 om 8u ’s ochtends lag ik op de operatietafel. Een operatie van ongeveer 2 à 3 uur. Ik moest een nacht of 2 op intensieve blijven en verhuisde nadien op een steriele kamer. Bezoekjes werden tot een minimum herleid, elke bezoeker moest volledig ontsmet zijn om bacteriën te vermijden.
Een weekje later mocht ik naar huis. Ik voelde me echt super en het herstel bleek heel goed mee te vallen. 3 maanden na mijn transplantatie mocht ik terug aan het werk maar opbouwend. Eerst 50%, dan 60% en uiteindelijk aan 80%.
Lang duurde het niet want 3 maanden na mijn transplantatie werd ik besmet met het CMV-virus die op de donornier zat want ikzelf testte negatief. Ik kreeg gedurende 15 weken zware medicatie om het virus weg te krijgen en bleef al die tijd in het UZGent.
Een hele tijd was ik terug aan het werk. Alles was ok, voelde me super. Maar op 5 januari 2018 kreeg ik een zware hersenbloeding. 12 dagen coma, maar ook daar ben ik zonder blijvende letsels doorgekomen.
Zo dankbaar voor mijn anonieme weldoener, registreerde ik me in 2018 als orgaandonor. Ik kan alleen maar iedereen aanraden om hetzelfde te doen. Het is een kleine moeite en je kan er ooit iemand een 2de leven mee geven. Ikzelf ben ontzettend dankbaar en geniet volop van mijn 2de leven. Ik vier 2 verjaardagen, mijn geboortedag en de dag dat ik mijn niertransplantatie kreeg. Tot op vandaag koester ik nog steeds mijn donor die me het mooiste geschenk ooit kon geven.
